Ode aan Jola

IMG_1944 2

Al sinds ik me kan herinneren wil ik een hond, thuis zat ik echter met zeer verstandige ouders dus die hond is er om goede redenen nooit gekomen. Ja en dan ben je 18 en woon je op jezelf. Lang heb ik niet na hoeven denken, die hond zou er zo snel mogelijk komen.

En zo kwam jij op mijn pad. Ik kan het me nog als de dag herinneren de eerste keer dat je uit de bus van Toril sprong. Je vond het allemaal zo spannend en kroop zo laag over de grond dat je bijna niet te herkennen was als herders hond. We hebben toen een aantal keer samen getraind en er was meteen een klik. Ik was al bezig met mijn zoektocht naar een hond toen ik hoorde dat je huidige baasjes overwogen om jou te herplaatsen, meteen heb ik aangegeven wel interesse te hebben.

De hond die je bent maakte het niet makkelijk voor je eerste eigenaresse om afscheid van je te nemen en daarom spraken we een proefperiode van 2 maanden af om te kijken of het bij mij goed zou gaan en of je aan de andere kant niet teveel gemist zou worden.

Vanaf toen ben je bij me gebleven. Letterlijk ook tot je laatste adem ben je nooit van mijn zijde geweken. Hoe gesteld je ook was op andere mensen voor jou was de keus nooit moeilijk met wie je weer mee zou lopen, hoeveel verleiding je ook gebracht werd je kwam altijd trouw met mij mee.

Je bent mijn beste honden leerschool geweest. Begonnen als een verlegen onzeker meisje die aan mijn been vast plakte. Tot een zeer pittige dame die vond dat ze alles wel moest regelen en me toen je je eenmaal thuis voelde voor heel veel onverwachte uitdagingen hebt gesteld. Wat wist ik nou als beginnende honden eigenaar. Door jou heb ik moeten leren om met ogen in mijn achterhoofd rond te lopen, want was ik niet op tijd dan regelde jij de zaken wel.

Met 1,5 heb ik je gekregen en de eerste paar jaar heb ik me vaak afgevraagd of er ooit ook maar een beetje rust in dat lijfje van je zou komen. Met een jaar of 5 brak dat moment eindelijk aan. Je ging van pittige regelteef naar stabiele roedelleidster en hebt me dan ook met al mijn honden geholpen in hun opvoeding. Jou signalen waren zeer duidelijk en heel fair. Je hebt door de jaren heel wat pups gezien en ze wisten allemaal dat ze jou met respect moesten benaderen vanaf het eerste moment dat ze je zagen.

Wat hebben wij samen veel meegemaakt zeg! Nieuwe partners/baasjes van plek naar plek verhuisd, mee naar school, mee in de trein, alleen thuis, mee naar het werk, mee naar festivals, mee op vakantie niets was je te gek. Als je maar bij mij kon zijn. Eerst enigszins noodgedwongen omdat Joelende Jola (een bijnaam die je mee droeg vanaf je vorige eigenaar) echt niet alleen thuis kon zijn. Toen andere omstandigheden van je gingen eisen dat het wel moest kwamen we er met de tijd achter dat dit alleen lukte met een gedragen tshirt van mij wel lukte. Maar op den duur lukte het ook zo om alleen te blijven.

Wat ben je toch gegroeid en wat was je toch een sterke hond als ik er zo aan terug denk. Niet alleen kunnen zijn onder geen enkele omstandigheid en uiteindelijk ondanks dat je zo’n beetje onder alle verschillende omstandigheden en plekken gewoond hebt daar geen enkele moeite meer mee gehad te hebben.

Ik denk dat veel mensen op den duur vergeten zijn wat een pittige tante je kon zijn. (en daar ging het dan zelf op het laatst heel soms nog wel eens de mist in) Samen hebben we als jong stel getraind en getraind. Niets was je te gek als je maar lekker werken mocht. Welke hond blijft na een uur alleen maar volgen nog steeds naast je kwispelen omdat ze er geen genoeg van krijgt? Elke dag voor op de parkeerplaats van mijn ouders trainen op gehoorzaamheid en aandacht. In den Bosch door het park een half uur rond het meer met een lastige beagle die aan je kont bleef plakken die je van mij moest negeren. En dat deed je ook nog!!! Echt niets was je te gek!

Tuurlijk hebben we daar uren en uren in gestoken samen, maar nu na meer kennis en tijd besef ik me misschien pas hoe knap dat ook was van jou kant! En het heeft zijn vruchten absoluut afgeworpen. Met 10 jaar nog een G&G diploma halen! Te gek! Maar niet allen dat. Met 12 jaar nam ik je mee naar mijn werk en ook daar draaide jij je poot niet voor om. Ik herinner me nog dat jij er was toen er een agressie incident plaatsvond waarbij we fysiek moesten ingrijpen en jij, zoals je was, rustig kwispelend naar ons toe kwam lopen om even te kijken of je ergens mee kon helpen. En vervolgens gewoon weer lekker ontspannen op je plekje ging liggen.

Wat een genot dat ik je nog gehad heb toen mijn eerste 2 kindjes geboren waren. Ook hun heb je meteen veel wijsheden meegegeven. Een rustige start om de omgang met honden te leren. Je werd voorgelezen er werd voor je gekookt, stiekem werden appeltjes met je gedeeld, je werd geknuffeld en gekust en jij vond het bijna allemaal even gezellig. Je wordt ook nog steeds gemist door de kleintjes, zo’n indruk heb je bij ze achter gelaten.

Jola lieverd je was er 1 uit 1000! Echt een hond van goud en je hebt zo veel meer hartjes aangeraakt als alleen die van de directe mensen om je heen! Je zult door vele lang herinnerd worden!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s