NK Agility Australian Shepherds 2011

10 december 2011 het is zo ver, na dat ik de inschrijving had zien staan heb ik hem meteen ingevukd verstuurd en betaald, daarna was het afwachten. Maar gister was het dan eindelijk zo ver. Ik was natuurlijk op van de zenuwen, mijn laatste wedstrijdje was in Oktober dus alweer een tijdje geleden. En nu had ik me ook nog eens als een van de 1e ingeschreven resulterende in de 1e startplek bij de A. Nou heb ik dat eens eerder gehad ofja toen was ik 3e startplaats ofzo en toen werd het ook maar een zooitje door de zenuwen dus ik zag er een beetje tegen op.  Eenmaal gearriveerd na 2 uurtjes rijden door het donker bleek dat de veteranen het zelfde rondje als ons liepen en voor mij starten, gelukkig kon ik de kunst dus nog van 5 mensen voor mij afkijken. Het eerste rondje was de jumping, ik had het eigenlijk niet al te moeilijk ingeschat als we maar door die palen kwamen. Het eerste gedeeltje liep lekker vloeiend en toen kwam ik bij de palen aan, door de zenuwen ging ik stil staan waardoor Odin hetzelfde deed en even ging snuffelen, na 1 verkeerde insteek nam hij zijn palen wel maar kwam hij er vlak voor het einde uit. Ik wou hem terug roepen en hij schiet me zo de slurf in.. Jammer een DISK dus daarna wou ik gewoon snel door werken maar stond ik nog wat stijf van de zenuwen waardoor dat vloeiende een beetje weg was.

Het 2e rondje dat we liepen die dag was het spel: “Flipperkast” nogal een verhaal om uit te leggen eigenlijk 😛 maar het komt erop neer dat je je hond als de bal in een flipper kast moet zien je schiet hem in een lange lijn omhoog en boven aan kan hij niets anders als naar beneden (dat kan zigzaggend of een rechte lijn vrij voor invullen) onderaan heb je 2 flippers waarmee je de bal (hond) weer omhoog kan schieten dit doe je door hem 2x over dezelfde (aangegeven) sprong te laten springen eerst vooruit dan direct weer van de andere kant er over heen. Maar je kan ook een nieuwe bal halen door een aangegeven spong te nemen en daarna de band dan kan je weer door de start heen omhoog schieten. Ik had een mooi plan in mijn hoofd dat niet al te best uit gedacht bleek te zijn want Odin deed 2 keer zijn eigen ding haha. Ipv de schutting nam hij de wip achteraf gezien ook het enige logische voor de hond. Ik anticipeerde kennelijk snel genoeg om er gewoon wat anders van te maken, haalde een nieuwe bal en kreeg toen hetzelfde “probleem” nu nam ik wat sprongen zodat ik hem nog kon flipperen dat is 1x gelukt en toen ging het fluit signaal dan moest je zo snel mogelijk finischen door de band te nemen. Dus ik zet de sprint in maar hoor de keurmeester lachen kijk achter om staat Odin alweer op de wip 😀 ik roep hem hij neemt nog even alles wat op zijn weg staat (hoezo zelfstandig) en daardoor kwam hij wat uitlijn en ik uitlijn bij de finisch aan waardoor de 1e poging door de band niet gelukt was. Maar al met al hebben we dus met ons rondje 290punten gescoord en dat was genoeg voor de 1e plaats!!!

Toen sloegen de zenuwen pas echt in…. Nou moest ik dus ineen keer in de Finale ronde mee gaan lopen. ……Slik……. Ik ben maar even met Odin buiten gaan ontstressen heb het VP wel 100 keer verkend en was er wel klaar voor. Dat ging ook helemaal zo slecht nog niet. 2 latjes en de palen 1keer moeten herstellen maar daarna nam hij ze wel meteen goed en goed genoeg voor een 4e plaats!!

Gelukkig waren door het VP mijn zenuwen nog verder gezakt en leek de finale ronde me gewoon een leuke uitdaging om aan te gaan en dat was het ook. Ik heb in het begin meteen iets goed fout gedaan want Odin de bedoelde sprong niet en schoot de slurf in DISK achja…. had toch niet gedacht echt ver te komen, maar tot mijn grote verbazin lopen we relaxt verder en wat zie ik hij neemt de palen gewoon in 1x!!!! Ik kon het wel uitschreeuwen van trots 😀 voor het eerst dat het zo gemakkelijk gaat ( ja zelfs tijdens de training heb ik er nog problemen mee) Na de palen was ik zo verblijd dat ik er niet meer helemaal bij was met mijn koppie 😛 en nam Odin daarom weer een andere toestel (de kat) dan de bedoeling (een sprong) We liepen gewoon vrolijk verder en op het einde weerstond hij nog een andere moeilijke verleiding door het lonkende tunnel gat te negeren en toch correct over de katteloop te rennen. Wat was ik trots zeg! Ja jammer van die DISK maar verder zo ontzettend knap….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s