Met Jola naar de Dierenarts

Aangezien Jola voor mijn gevoel toch al een tijd niet lekker liep en mijn eigen dierenarts niets kon vinden en de accupentuur haar niet verder hielp zijn we opzoek gegaan naar een gespecialiseerde dierenarts en via een paar hele lieve mensen op het hondenforum heb ik iemand gevonden. Nou daar zijn we dus vandaag naar toe geweest. Wat alleen al een hele onderneming was, Putten is toch wel een eindje rijden en die file op de terug weg met de tikkende tijd omdat alberto nog moest werken is ook niet echt goed voor je gemoedsstand 😉

Nou gelukkig weten we inmiddels wel wat er met Jola aan de hand is. Nadat dokter kranendonck haar heel nauwkeurig nagevoeld had kon hij het zo snel ook niet zeggen er werd ons aangeraden om foto’s te laten maken van haar heupen, ellebogen, rug, voorvoetjes en linker achterknie. De foto’s leverde zowel heel goed als iets minder goed nieuws op. Het goede nieuws is dat Jola perfecte heupen heeft HDA en ook haar ellebogen zagen en super uit. In de rug was een klein beetje spondylose te zien in haar achterste wervel.

Ook haar knie had wat last van milde atrose, waarschijnlijk toch door die klap van behendigheid gekomen. We hadden hem bijna niet gerontgert maar toen Jola moest gaan zitten om nog even te checken ging ze met die knie steeds naar buiten zitten. (was mij nog nooit opgevallen erg he!) dus toch een foto en toen bleek dus ook dat ze er wel wat had en dat dat zitten daar typisch voor is.

En als laatste haar voetjes daar heeft ze 3waarschijnlijk het meeste last van aan 4 teentjes had ze artrose ook niet heel extreem maar het zat er wel. We zijn er dus best vroeg bij (gelukkig) hopelijk gaat de glucosamine haar een handje helpen verder kunnen we er weinig aan doen een knie operatie was mogelijk maar daar was het eigenlijk nog niet erg genoeg voor. Even overlegd wat ze wel en niet meer mag, Lekker wandelen en mee langs de fiets veel zwemmen dat is allemaal goed dus kan ze daar haar ei weer in kwijt. Balletjes, stokken en sprongen zijn uit den bozen en ook apporteren kunnen we beter achterwegen laten. Nou gaan we opzoek naar een plek waar we lekker met haar kunnen speuren zodat ze wel haar ei voorlopig nog kwijt kan.

Waarschijnlijk zal ze over een paar jaar toch wel met medicatie verder moeten maar vooralsnog is dat nog lang niet nodig! Dus hopelijk gaat ze zo gewoon nog een hele boel jaartje met ons mee!!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s